PL 70 915 Y1 2 Opis wzoru Przedmiotem wzoru uzytkowego jest profil wzmacniajacy przeznaczonych zwlaszcza do mon- tazu w konstrukcjach drzwi i okien, podnoszono-przesuwnych, jako element konstrukcji, przeznaczony do wzmocnienia, stabilizacji profili okien i drzwi w pakietach wieloszybowych o zwiekszonej dlugosci i szerokosci. Wewnatrz profili okiennych uksztaltowane sa wzdluzne, zamkniete komory, bedace wzmocnie- niem konstrukcji profilu z tworzywa sztucznego, a jednoczesnie spelniajace funkcje dodatkowej izolacji termicznej skrzydla lub oscieznicy okna. Komory wydzielone sa wewnatrz profilu skrzydla lub oscieznicy wzdluznymi przegrodami. Z tego punktu widzenia wyrózniamy profile 3-komorowe, 4-komorowe, 5-ko- morowe, a nawet profile o wyzszej ilosci komór. Dodawanie kolejnych komór w konstrukcji profilu, poza zwiekszeniem gabarytów profilu i co za tym idzie zwiekszeniem wytrzymalosci mechanicznej, pozwala uzyskac wyzsza izolacyjnosc cieplna ramy skrzydla i oscieznicy. Te wlasnie elementy oraz uszczelnie- nie krawedzi styku skrzydla i oscieznicy decyduja o wlasciwosciach cieplnych calosci okna. Technologia wytwarzania szyb zespolonych pozwolila na uzyskanie szyb o lepszych wlasnosciach cieplnych niz reszta elementów skladowych okna. Dlatego to w konstrukcji profili skrzydla i oscieznicy oraz na krawedzi ich styku nalezy obecnie poszukiwac mostków termicznych eliminowanych na przyklad przez dodawanie kolejnych komór we- wnatrz wymienionych profili konstrukcyjnych. W rozwiazaniu przedstawionym w angielskim opisie pa- tentowym nr GB 2 535 317 pokazano profil wytlaczany ramy okiennej lub drzwiowej ze wzmocnieniami w postaci wydzielonych wewnatrz pieciu wzdluznych komór. Tego rodzaju konstrukcja przyczynia sie do wzrostu izolacyjnosci i wytrzymalosci mechanicznej profilu. Kolejnym jednak problemem w konstrukcji okna jest wytrzymalosc mechaniczna ramy skrzydla i oscieznicy. Ciezar skrzydla okna zespolonego osiaga nierzadko 100 kg. Nawet rama skrzydla z wielo- komorowego profilu z tworzywa sztucznego nie wytrzymuje takiego obciazenia. Wewnatrz profili stosuje sie elementy usztywniajace, usytuowane wewnatrz jednej z komór. Taki wzdluzny element usztywnia- jacy usytuowany jest wewnatrz przewidzianej dla tego celu komory, na calej dlugosci poszczególnych elementów ramy skrzydla lub oscieznicy okna. Znany element usztywniajacy stanowi ksztaltownik najczesciej o profilu zamknietym lub o profilu otwartym lub pólzamknietym. Znane sa równiez elementy usztywniajace do tego celu, o przekroju w ksztalcie litery U lub o prze- kroju w ksztalcie litery C, np. w angielskim opisie patentowym nr GB 2 300 212. Wedlug tego rozwiaza- nia element wzmacniajacy ramy okiennej jest uformowany z tasmy stalowej o równoleglych krawe- dziach. Krawedzie sa tu zagiete, tworzac ksztaltownik o profilu zamknietym. Krawedzie boczne sa tu zalamane dla zapobiezenia otwarciu ksztaltownika, dla wzmocnienia jego konstrukcji oraz uzyskania wiekszej sztywnosci. Tak przygotowany ksztaltownik wsuwany jest w komore profilu ramy okiennej. W angielskim opisie patentowym nr GB 2 294 493 przedstawiono element usztywniajacy profilu ramy okiennej w postaci pustej wewnatrz belki metalowej w postaci ksztaltownika zamknietego o prze- kroju zblizonym do prostokata. Jednakze w profilu ramy skrzydla okna ten ksztaltownik wyposazony jest w boczna wzdluzna pólke, zawierajaca wybrania dla przeprowadzenia w nich elementów mecha- nizmu zamykania okna. Natomiast w profilu oscieznicy ksztaltownik metalowy nie posiada bocznej wzdluznej pólki. Dalszym rozwinieciem znanych konstrukcji wzmocnien profili ram okiennych jest zastosowanie materialów kompozytowych, na przyklad zywic poliestrowo-szklanych oraz wlókien i mat z wlókna szkla- nego, dla wytworzenia opisanych elementów usztywniajacych, np. w opisie wzoru uzytkowego nr PL 60933. Wedlug tego znanego rozwiazania, element stolarki budowlanej stanowi monolityczna ksztaltka o profilu zamknietym z kompozycji poliestrowo-szklanej. W opisie patentowym PL.356231. W tym znanym rozwiazaniu pokazano profile ksztaltowe zwlaszcza do drzwi, okien i tym podobnych, wyposazone we wzmocnienia w postaci elementów usztyw- niajacych, wykonanych z kompozytu. W tym rozwiazaniu pokazano element usztywniajacy profil ramy oscieznicy w postaci ksztaltownika zamknietego. Szczególna zaleta elementów usztywniajacych wyko- nanych z kompozytów jest ich praktyczna niewrazliwosc na zmiany temperaturowe. Jest to równiez material cieplejszy niz stal czy aluminium. Jednakze pusty wewnatrz element usztywniajacy wykonany z metalu lub z kompozytu stanowic moze mostek cieplny w konstrukcji profilu ramy okna. Dla likwidacji tego zródla ubytku ciepla, w szeregu znanych rozwiazan, zastosowano piankowe wypelnienie ksztaltowników usztywniajacych metalowych lub kompozytowych. PL 70 915 Y1 3 Z patentu PL 210 907, znany jest element usztywniajacy profilu z tworzywa sztucznego, który stanowi wzdluzny ksztaltownik wypelniony materialem spienionym, usytuowany w komorze zbrojenio- wej tego profilu. Korpus elementu usztywniajacego stanowi ksztaltownik otwarty, posiadajacy wzdluzna szczeline. Wedlug wynalazku, element usztywniajacy charakteryzuje sie tym, ze w miejscu tej wzdluznej szczeliny w scianie korpusu ksztaltownika powierzchnia materialu spienionego przylega bezposrednio do powierzchni elementu wewnetrznego komory zbrojeniowej profilu z tworzywa sztucz- nego. W jednym przypadku tym elementem wewnetrznym moze byc sciana wewnetrzna komory zbro- jeniowej, zas w innym przypadku tym elementem wewnetrznym moze byc wzdluzne zebro lub zebra komory zbrojeniowej. W innym korzystnym rozwiazaniu ten material spieniony styka sie bezposrednio ze sciana wrebu okuciowego w profilu z tworzywa sztucznego. Wewnatrz tego wzdluznego wrebu oku- ciowego w profilu, prowadzona jest listwa przesuwna z elementami zamykajacymi i/lub ryglujacymi skrzydlo okienne. Korpus ksztaltownika w innym korzystnym rozwiazaniu stanowi konstrukcje prze- strzenna z laminatu poliestrowo-szklanego. Korpus ten stanowic moze ksztaltownik pólzamkniety, ksztaltownik o przekroju poprzecznym w ksztalcie litery U lub ksztaltownik o przekroju poprzecznym w ksztalcie litery C. Nie wyklucza to wykonania korpusu elementu usztywniajacego z ksztaltownika nie bedacego ksztaltownikiem zamknietym, o innych formach przekroju poprzecznego. Material spieniony wypelniajacy korpus elementu usztywniajacego stanowi w korzystnej postaci wynalazku pianka poliu- retanowa. Ten material spieniony wypelnia cala objetosc korpusu ksztaltownika na calej jego dlugosci, przy czym korzystnie wypelnia równiez wzdluzna szczeline w scianie tego ksztaltownika. W innej po- staci rozwiazania wedlug wynalazku, ksztaltownik korpusu elementu usztywniajacego pozbawiony moze byc jednej ze scian, tworzac forme litery „U” lub litery „C”, co nie wyklucza innych form takiego ksztaltownika otwartego. Wówczas material spieniony wypelnia taki korpus elementu usztywniajacego do poziomu krawedzi scian bocznych. Nie wyklucza to przypadku, gdy material spieniony wypelnia tego rodzaju ksztaltownik na calej dlugosci nie calkowicie i w to wolne miejsce wpasowuje sie odpo- wiedni element profilu z tworzywa sztucznego. W tego rodzaju odmianie rozwiazania wedlug wyna- lazku, material spieniony wypelnia korzystnie od 50% do 70% objetosci korpusu ksztaltownika. Ten stopien wypelnienia jest korzystnie równomierny na calej dlugosci tego korpusu elementu usztywnia- jacego. W rozwiazaniu wedlug wynalazku powierzchnia materialu spienionego przylega na calej dlu- gosci elementu usztywniajacego do powierzchni jednego z elementów komory zbrojeniowej. Tym ele- mentem komory zbrojeniowej jest wewnetrzna powierzchnia sciany lub krawedz zebra tej komory, lub sciana wrebu okuciowego. Nieoczekiwanie okazalo sie, ze ten kontakt materialu spienionego z ele- mentem komory zbrojeniowej, na calej dlugosci profilu, pozwala uzyskac znacznie lepsze parametry cieplne profilu. Dalsze badania wykazaly, ze nastapilo ograniczenie migracji zimnego powietrza wokól elementu usztywniajacego, który w znanych rozwiazaniach ma wszystkie sciany zewnetrzne o duzej twardosci, gdzie nielatwe jest wyeliminowanie szczelin pomiedzy elementem usztywniajacym a ele- mentami wewnetrznymi komory zbrojeniowej profilu z tworzywa sztucznego. Material spieniony, bar- dziej miekki od materialu korpusu z tworzywa sztucznego, lepiej dolega do elementów wewnetrznych komory zbrojeniowej, i okazalo sie, ze w znacznym stopniu eliminuje niekorzystne zjawisko migracji zimnego powietrza w komorze zbrojeniowej, wokól tego elementu usztywniajacego. W znanych, standardowych rozwiazaniach przewaznie stosowane jest wzmocnienie profilami alu- miniowymi, które nie zapewnia duzej wytrzymalosci konstrukcji niezbednej w wielkogabarytowych i pa- kietowych przeszkleniach okien i drzwi. Co wiecej wzmocnienia aluminiowe znacznie obniza wspólczyn- nik izolacyjnosci cieplnej profili. Istota konstrukcji profilu wzmacniajacego wedlug wzoru jest konstrukcja profilu zlozona z dwóch profili stalowych 1 – zewnetrznego i wewnetrznego, w postaci ksztaltowników pólzamknietych o zary- sach ceowników z zagietymi pod katem prostym, do wewnatrz, krawedziami 4, stanowiacymi plaszczy- zny do polaczenia z lacznikami dystansowymi 2 w postaci rur profilowych o przekroju zblizonym do kwadratu, mocowanymi za pomoca spawów, prostopadle do powierzchni bocznej profilów 1, szere- gowo, na calej dlugosci, w równych od siebie odleglosciach co 1/5 dlugosci calkowitej L profilu 1. Przy czym wszystkie komory elementów laczonych, jak i powstale w wyniku laczenia elementów przestrzenie konstrukcyjne wypelniane sa piana montazowo/izolacyjna 3 w ten sposób, iz wszystkie elementy sta- nowia jednorodna calosc, w postaci elementu o zarysie zblizonym do wydluzonego prostopadloscianu. Gotowy profil umieszczany jest scisle wewnatrz komory profilu drzwi/okien, na calej jej dlugosci usztyw- niajac i ocieplajac konstrukcje. Opcjonalnie profile i laczniki moga byc polaczone ze soba dowolna metoda zapewniajaca sztyw- nosc konstrukcji np. klejenie, zgrzewanie, obróbka plastyczna. Opcjonalnie laczniki 2 moga stanowic PL 70 915 Y1 4 elementy w postaci rur profilowych o przekroju zblizonym do kwadratu wyposazone w zamki w postaci naciec do polaczenia z krawedziami 4 profili 1. Zastosowanie konstrukcji wzmocnienia wedlug wzoru znaczaco zwieksza wytrzymalosc i sztyw- nosc konstrukcji profili okien i drzwi w szczególnosci uchylno-przesuwnych o duzych gabarytach oraz o duzych izolacyjnych pakietach szybowych podnoszacych znaczaco wage konstrukcji, a poprzez za- stosowanie wypelnienia z piany znacznie poprawia wspólczynnik przenikania ciepla calego profilu. Dzieki stalemu polaczeniu wzmocnienia stalowego 1 z piana PUR 3, uzyskuje sie wzmocnienie laczace walory wytrzymalosciowe z izolacyjnoscia termiczna. Wypelnienie komory profili okien i drzwi idealnie dopasowanym wzmocnieniem zwieksza sztywnosc, wytrzymalosc i stabilnosc calej konstrukcji. Przedmiot wzoru przedstawiony zostal na zalaczonych rysunkach, na których: Fig. 1 przedstawia profil w widoku od czola, Fig. 2 w przekroju poprzecznym A-A, Fig. 3 profil w przekroju wzdluznym B-B. PL PL